یه نگاه کن به چشمای ترم        

                                                   ببین از همه دیوونه ترم                          

                                 کاش میدونستی چقدر میمیرم برات

                                  دلم از همه دنیا فقط تو رو میخواد

* کلام آخر *

با سلام به تمام دوستان عزیزم

نمیدونم چطور شروع کنم اما امروز یه روز خیلی عزیزه برای من خیلی ...

امروز روزیه که کسی که تمام آرزوی من بود متولد شده آره امروز روز میلاده عشق منه

اما این روزگار لعنتی که بی رحم ترینه بی رحم هاست نزاشت تا ما به هم برسیم...

نمیدونم چرا اما حتما تویه جهنم از خدا میپرسم که چرا خدا نخواستی؟ چرا...

اصلا چرا تو این دنیایه بزرگ عاشقا از هم جدا میشن ،

این چه حکمی از عشقه که فقط غم که باقی میمونه

کــــاش ای کـــــــــــــــــاش ...

...

فکر نکنم دیگه حتی بیایو وبلاگمو ببینی امـــا تولدت رو هزار بار بهت تبریک میگم و برات آرزوی موفقت میکنم تو تمام مراحل زندگی، از همون خدا میخوام که خوشبخت ترین دختر رویه زمین باشی و بزاره لااقل خوشبختی توببینم به قرآن دیگه هیچ آرزوی ندارم جز مرگ .اینم بدون که خــــــیــــلــــی دوست دارم .

...

من این وبلاگو از وقتیکه شناختمت ساختم و تنها امیدم برای ادامش تو بودی اما الان که ازم دوری دیگه برایه همیشه تعطیلش میکنم...

...

در آخر از تک تک دوستان عزیز و وفادارم که تو این مدت من رو تحمل کردن تشکر میکنم و یه زندگیه رویایی رو براتون آروز میکنم و از خدا میخوام که هیچ وقت احساس تنهایی نکنید چون زندگی کردن تو تنهایی خیلی مشکله ! من دیگه این وبلاگ رو آپ نمیکنم اما گاهی سر میزنم و اگر بتونم حتی شده با یه نظر، لطفتون رو جبران میکنم . (ممنون از همه)

...

حلال کنید ... خدا نگهدار

                        از اینجا که پر از غمه خسته شدم میخوام برم

                  قلبمو که دادم به تو دیگه باید پس بگیرم

                   اگه یه روز دردایه دنیا بریزه تو قلب من

                 ستاره ها خاموش بشن توآسمون شب من

                                  من میرم دیگه میمیرم

از صدات دارم

میفهمم که دلت خاموش و سرده

کاشکی که

                                                می فهمیدی دله من هواتو کرده

تا به کی اشک و زاری           اسیر غصه خوردن

تنگ غروب غما رو                 با خود به خونه بردن

قصه ی یک سرابو                 تا کی تا کی شنیدن

به گریه خو گرفتن                 به غصه دل سپردن

کسی که یک لحظشو            آروم به سر نبرده

تسبیح عمر خود رو               تا نیمه هاش شمرده

دلی که از دست غم              لقمه ی زهر خورده

افتاده کنج قفس                   اما هنوز نمرده . . !

کسی که صحرا ها رو            نفس زنون دویده

به جای چشمه ساران           به شوره زار رسیده

کسی که هر روز و شب         غم زده و افسرده

خودش رو توی امواج               دست خدا سپرده

گفتم ای خوبم به فریادم برس  افتاده ام از پا

ولی باور نکردی

گفتم از نامهربان بودن پشیمان میشوی فردا

ولی باور  نکردی

گفتم از ناباوری مردم بیا و باورم کن

کم کن آزارم که می مانی تک و تنها

ولی باور نکردی

ای خدا …

کو در باز امیدی 

                           که به رویم تو نبستی

نه تحمل به اسارت

                           نه امیدی به رهایی

غصه بعد از غصه غم دنبال هم

     ضربه روی ضربه ماتم پشت هم

من نمیدونم چرا این زندگی

     بر سرم بارد مصیبت دم به دم

مستی ام درد منو دیگه دوا نمیکنه

           غم با مرگ ، مگر قلب مرا رها کنه